تبلیغات
***درایران***
دیدم ببین // 06:29 ق.ظ - سه شنبه 24 اسفند 1389

Micmacs à tire-larigot

یادمه حدود ده، یازده سال پیش زمانی که هزاره و قرن جدید آغاز می‌شد؛ مدیر مدرسمون که با حفظ سمت ناظم هم بود ابراز امیدواری می‌کرد که قرن جدید قرن صلح و آشتی و عاری از کشت و کشتار باشد اما مگر می‌شود این موجود دوپاه‌ی کم ظرفیت از منافعش بگذرد به ویژه زمانی که در موضع قدرت قرار دارد؟! نمونه‌ی اخیرش دسته گل‌های قذافی و حمایت‌های آشکار و پنهان غرب. آدم‌های از خود راضی که برای نایل شدن به مقاصدشان دیوانه‌وار دست به هر کاری می‌زنند ولو به قیمت جان دیگران! مگر نه این که باید گذاشت و گذشت؟! 

قصد ندارم سیاست ببافم، فقط موقعیت را مناسب دیدم برای معرفی فیلمی در ژانر کمدی، جنایی، سیاسی از ژان پیر ژونه (گارگردان امیلی پولن) داستان فیلم در مورد انتقام‌گیری از دو شرکت اسلحه سازی است البته نه آن انتقامی که در فیلم‌های آمریکایی می‌بینیم، و قهرمانان فیلم نه سوپرمن‌اند نه اسپایدرمن، تنها یک مشت بی‌خانمان‌اند که در زباله‌دان آهن‌آلات زندگی می‌کنند. (بی‌خانمان‌اند اما احمق نیستند که به شعور نداشته‌یشان بخندیم)

شاید تعجب کنید و بگویید که چطور می‌شود از زندگی بی‌خانمانان فیلم کمدی ساخت، در جواب باید بگویم که تجربه‌ی بالا کارگردان و دقت در ریزه‌کاری‌ها و جزئیات و نورپردازیی که ما را به یاد امیلی می‌اندازد همه و همه باعث شده تا زشت‌ترین مناظر نیز زیبایی خیره کننده‌ای داشته باشند و اثر گیرایی ایجاد شود که کمتر نظیر آن را دیده باشیم. با این وجود با اقبال عمومی چندانی روبه‌رو نشد؛ شاید به دلایل سیاسی، چون عملاً سارکوزی را همدست دلالان سلاح معرفی می‌کند.

می‌خواستم از چند تا از سکانسهای فیلم را تعریف کنم اما دلم نیومد چون همش بنظرم جالبناک بود و از همه جالبتر صحنه‌ی انفجار و تاثیرات موج انفجار…
ببینید و لذت ببرید. همین.




برچسب ها : میکمکس , فرانسه , فیلم ,

آخرین مطالب
» پروژه UML: تحلیل فروشگاه اینترنتی ( دوشنبه 11 شهریور 1392 )
» کجایی ( یکشنبه 27 مرداد 1392 )
» Life in a Day ( یکشنبه 27 آذر 1390 )
» فرشته‌های بی‌بال ( پنجشنبه 10 آذر 1390 )
» WouldntItBeLoverly ( جمعه 13 آبان 1390 )
» ای بد بد بد ( پنجشنبه 7 مهر 1390 )
» ۲۷۰+۹۰ ( چهارشنبه 23 شهریور 1390 )
» شکرت ( سه شنبه 15 شهریور 1390 )